296. Byłaś serca biciem..

Jak wiadomo jako kobieta, puch wcale nie marny, charakteryzuje się niezwykłą spójnością poglądów, ogarniania rzeczywistości i jej opisów. Nie dalej jak wczoraj, nawet chyba pełna doba nie minęła, wyraziłam swój głęboki metafizyczny ból istnienia jakżesz to można tak po śniegu pół nago biegać a dzisiaj z uśmiechem na twarzy paradowałam radośnie i pląsałam się wokół trzepaka w samej kiecce, która jest tak ciepła na jaką wygląda. Ale! ha ! Niechże nie zmyla Was oczęta Wasze drogie.. bo gdyż ja potęgą swej wiedzy i lubości ciepła przyodziałam się w około pięć warstw pod spodem, umiejętnie chowając owe pod ciut za dużą kiecką (którą to swoją drogą zakładałam przez głowę do tej pory a dzisiaj się okazało, że ma ona suwak :D Niech żyje bystrość i swoboda) i to wcale nie jest tak jak to wygląda. Grubych rajstopów w liczbnie sztuk dwie nie widać spod długiej kiecki, podkoszulka, bluzki i body też niełatwo jest się dopatrzeć dzięki jakże finezyjnym rękawom. A jeszcze do tego dorzuciłam futrzaną kamizelkę która to w opozcji do sukienki, wygląda ciepło ale zasadniczo nie grzeje; ino wygląda i taka jest jej rola. Jakkolwiek, by wasze serca się nie trwożyły pokazuję się także w odzieniu nawierzchnim. Coby nie było, nie latam po ulicy tak ubrana, no chyba, że akurat foci mnie Agatka Dżi (której zawdzięczam dzisiejsze słit foteczki) w odległości 3 metrów od wejścia do klatki ;)

Na koniec zaś nutkowe wyjaśnienie tytułu posta :)

Zestaw:

Sukienka – Orsay/ Kamizelka – Auchan/ Buty – odkupione do Venilii/ Pierścionek z kotkiem – allegro/ Torba – F&F/ kożuszek – prezent od Mamy :)